Na jarenlang, via een bevriende organisatie, voedsel en kledingpakketten te hebben gestuurd naar de bevolking van Sovata, ontstond bij velen de wens om de gezinnen eens persoonlijk te ontmoeten.
Bij het inleveren van de dozen sprak je elkaar en na verloop van tijd ging je ook de situaties, waarin de gezinnen leefden, bespreken. Na een lange tijd van voorbereidingen gingen we met een bus van Connexxion uit Den Haag, met Cees Walder als chauffeur, in 2001 voor het eerst naar Sovata.
Het werd een reis om nooit te vergeten! Velen van ons waren geschokt door de trieste omstandigheden waar veel van onze gezinnen in moesten leven: kale betonflats met zeer krappe kamertjes, wc en douche op de gang voor gezamelijk gebruik en hutjes van hout en klei met één of twee kleine ruimtes.
Om nog maar te zwijgen van de kapotte ramen en daken. Weinig of nauwelijks huisraad en helaas meestal ook zeer weinig kleding en voedsel. We ontdekten dat een waterige soep met een stuk brood, wat aardappels en wat ui, wortel of kool hier zowat het hele dagmenu is.
En dan hebben we het nog niet over de medische zorg.
Geschokt en diep onder de indruk gingen we na een week weer huiswaarts. Velen van ons hadden moeite om de draad weer op te pakken. We bespraken de situaties met elkaar, met vrienden en familie en ook met andere mensen die door het sturen van pakketten zorgden voor de mensen in Sovata.
Ieder jaar gingen meer mensen mee om daar zelf eens een kijkje te nemen. De groep werd groter en ook hechter, want een vaste groep bleef en ging ieder jaar weer mee.
De gesprekken werden uitgebreider en vertrouwelijker en dan ontdekte je dat ieder op onze eigen wijze eigenlijk met hetzelfde doel en soms met dezelfde situatie bezig was.
Zo ontstond het idee om onze krachten te gaan bundelen en te kijken of we ieder met onze eigen kwaliteiten meer zouden kunnen bereiken en dat beter kunnen organiseren.
Een stichting oprichten was toch niet zo eenvoudig als we hadden gedacht.
Wat mág? Wat moét? De wet, de belasting, de notaris, de kamer van koophandel, een gezamelijke bankrekening openen, de naam
van de stichting, wie gaan het bestuur vormen? Statuten ontwerpen, wat en waar moet het worden geregeld? Kortom een scala van dingen die moesten gebeuren.
Voorop stond dat openheid en eerlijkheid hoog in het vaandel zouden staan. Een stichting die ieder jaar aan sponsors kan laten zien wat voor plannen er zijn gemaakt, wat er is gerealiseerd en vooral:
waar is het ingezamelde geld aan besteed?
Bergen werk werden verzet en zo ontstond vanuit de "mensen van de bus" op 16 augustus 2007 officieel de Stichting Ondersteuning Sovata, kortweg SOS, met als bestuur:
Yvonne Willebrands
(voorzitter/ secretaris),
Coby Teuben (vice-voorzitter) en
Dan Kleefkens (penningmeester).
Geld, ideeën en kracht gaan vanaf nu gebundeld worden met maar
één doel:
Op verantwoorde wijze hulp bieden aan de bevolking van Sovata om hen te helpen bij het opbouwen van een menswaardig bestaan.
| Over ons | Contact | Donaties | Gastenboek | Nieuws | Projecten | Reisverslagen | Sponsors | Home |